2006 zal politiek geheel in het licht staan van de gemeente- en provincieraadsverkiezingen op 8 oktober. Maar deze maal spelen zij ook barometer voor de federale verkiezingen in 2007 (die door het arrest van het arbitragehof rond BHV waarschijnlijk rond maart-april 2007 zullen vallen, en misschien wel eerder ‘om de oppositie op snelheid te pakken’). Daarom hieronder een overzicht van de voorlopige positionering van de grootste partijen:
SP.a: Vande Lanotte lichtte al een tipje van de sluier omtrent de positionering van SP.a: “iedereen” en “gratis”. Met iedereen wil de SP.a zich openstellen naar anderen dan de arbeiders (en progressieven, die al terug bij Groen! zitten). Het Vlaams Belang heeft al lang de arbeiders bij de socialisten weggehaald en het débacle met het ABVV rond het generatiepact joeg ook de laatsten uit de SP.a. Het adagium “socialist tot in de kist” is door de Teletubbies definitief naar het mausoleum verwezen. Daarom gaan de socialisten niet resoluut voor “Uw sociale zekerheid”, maar voor “Iedereen”. Het is een vlucht vooruit. Het is een halfslachtige poging om - net als De Gucht bij de VLD– de nieuwe ‘volkspartij’ te worden. Nochtans, Di Rupo meent dat “wie naar links trekt, het midden binnenhaalt”. De gratis-plaat is zo grijsgedraaid zal ze ondertussen oorverdovend vals klinkt, maar de SP.a heeft geen andere plaat liggen. Ondertussen zit Vande Lanotte waar Stevaert zat en Freya had moeten zitten (en zij zit waar ze niet had mogen zitten). Freya moet zich nu bewijzen, een electorale nederlaag van de SP.a zal haar aangerekend worden. Verder zegt Hans Bonte dat legale immigratie moet worden ingedijkd terwijl Vanbrempt meent dat controle op bussen naar illegale immgranten niet kan. Stevaert heeft zijn opvolging niet verzekerd. Nog twee slechte peilingen en ik geef het u op een briefje, in 2006 staat Stevaert terug op de lijst.
VLD: De VLD klimt stilaan uit het dal. Het intern geruzie werd afgekocht met de enige taal die Verhofstadt verstaat: postjescultuur. Jean-Marie “ik zeg wat ik denk” Dedecker zwijgt als vermoord nu hem een ministerpost is beloofd en De Gucht weet dat hij alleen kan blijven als hij zwijgt. Onder impuls van een nieuwe communicatiegoeroe gaat de VLD nu voor “de hardwerkende Vlaming”, een schot in de roos als u het mij vraagt. Verhofstadt kon voor het eerst weer wat daadkracht etaleren dankzij haar verzet tegen het wild staken van het ABVV. Maar de VLD heeft enkel haar vrije val kunnen stoppen. Binnenkort komen ze met een tweede generatiepact dat weer zal volstaan met ongeloofwaardige ideëen zoals autostrades met twee verdiepingen (even geloofwaardig als de flat tax). Onkelinx zegt deze week in Knack “dat een tweede pact niet hoeft” … De hardwerkende Vlaming herinnert zich vooral een hard ruziënde VLD die hen hard doet betalen, hard slaag kreeg in ’04 en hard met de billen bloot ging rond BHV. “De boulevard of broken dreams” van de afgelopen zeven jaar heeft het geloof in Verhofstadt’s luchtkastelen onherstelbaar gebroken. Daarom probeert hij amechtig zijn Europese ambitie terug nieuw leven in te blazen met een nieuw boek en een scorebord ivm de omzetting van Europese richtlijnen in Belgisch recht waarmee hij de VLD-kabinetten teistert. ‘You can fool some people all the time. You can fool all the people some time. But you can not fool all the people all the time’, premier.
CD&V: Nadat de CD&V in volle generatiepact-debat haar nek niet durfde uitsteken met haar sociaal-economisch plan (waarvan de naam “weten waar naartoe” omgekeerd evenredig interessant is als de inhoud), zette zij enkele weken geleden dan toch haar ideëen omtrent de vergrijzing uiteen door “bruggen te bouwen” tussen economie en gezin, o.m. via schoolbel-jobs. Met de campagne www.engagement.be lijkt de CD&V haar campagne te willen axeren op het immateriële met woorden als respect, engagement, het gezin en welzijn (via Vervotte). Het wordt een hertaling van Kennedy’s “do not ask what your country can do for you, but what you can do for your country”. Verder liet Leterme zijn interesse voor het premierschap blijken. Misschien is het best dat hij wacht tot Joke Schauvliege op enkele maanden van de verkiezingen de website www.leterme-erop.be registreert … Laten we ook niet vergeten dat op dit ogenblik de socialisten de grootste politieke familie zijn en Di Rupo dus premier wordt.
VB: Het Vlaams Belang zweet in 2006 voor het eerst. De laatste peilingen van de stemmenkampioen tonen een lichte terugval tijdens de laatste maanden, ondanks het Generatiepact en rellen in Frankrijk. Is hun piek dan toch bereikt? Het Belang weet dat als ze nu niet doorbreken naar het bestuur, die zee aan mandatarissen gefrustreerd zullen raken en de sterke interne tegenstellingen publiek zullen uitgevochten worden. Antwerpen moet vallen. Het Belang hoopt vooral garen te spinnen uit het proces van KifKif tot het ontnemen van de politieke rechten van Dewinter en de poging van de socialisten en groenen om het Belang haar dotatie af te nemen.
Uit de bovenstaande analyse blijkt één zaak duidelijk, geen van de partijen is werkelijk in staat de politieke agenda definitief te (her)zetten.
Alle drie de democratische partijen weten dat hun regeringsverzekering schuilt in het communautair programma van de CD&V, daarvoor is immers een tweederde meerderheid en dus een tripartite nodig.
Aangezien de VLD weet dat het vertrouwen in Verhofstadt definitief gebroken is, “werkt de VLD vooral hard” om de Vlaamse regering uit elkaar te spelen. Zo willen ze de CD&V net klein genoeg maken opdat een bipartite ook mathematisch onmogelijk zou zijn. Hierbij goed wetende dat ze daardoor zichzelf, maar vooral de CD&V kleiner maken (en het Belang groter). Zolang de VLD en SP.a onder elkaar ruzie blijven maken over prullen - ook al is dit binnen de Vlaamse regering - maken zij immers vooral zichzelf ongeloofwaardig. En dit des te meer als ze Vlaams en federaal vermengen zoals nu met de ruzie tussen Vanbrempt en Dewael. Zolang VLD en SP.a zich niet gezamenlijk tegen de CD&V keren, zal Leterme’s ster niet echt dalen. De SP.a heeft echter nog een rekening openstaan met Verhofstadt na zijn verraad rond het Generatiepact …
Verhofstadt zal eind 2006 nog wel iets proberen à la de dioxine-crisis (’03) of een ophefmakende euthanasiezaak (’04). Maar ook hij weet dat alleen grote maatschappelijke gebeurtenissen buiten de politiek de politieke kaarten in 2006 nog werkelijk kunnen herschudden. Will it simply be the economy, stupid?
In verband met je analyse voor het VB heb ik de indruk dat je je wensen voor werkelijkheid neemt en het VB zelf en de interne cohesie onderschat.
Geplaatst door: Tanguy Veys | 3-1-06 om 13:40